Port Gdańsk jest jednym z największych portów Morza Bałtyckiego i głównym węzłem przeładunkowym Polski. Infrastruktura portowa rozciąga się wzdłuż Kanału Portowego i Martwej Wisły, obejmując kilkanaście wyspecjalizowanych nabrzeży i terminali. Port Gdańsk S.A. administruje terenem o powierzchni ponad 1300 hektarów, a jego układ przestrzenny wyznaczają dwa zasadnicze obszary: Port Wewnętrzny i Port Północny.
Układ przestrzenny portu
Port Wewnętrzny, historycznie powiązany z dawną zabudową stoczniową, zlokalizowany jest wzdłuż Martwej Wisły. Sięga od dzielnicy Nowy Port aż po tereny przylegające do Stoczni Gdańskiej. Na tym obszarze działają terminale do przeładunku drobnicowego, ładunków ro-ro oraz surowców masowych. Nabrzeże Obrońców Westerplatte obsługuje m.in. ruch promowy i promy pasażersko-towarowe.
Port Północny, usytuowany bezpośrednio nad Zatoką Gdańską, funkcjonuje jako odrębna jednostka operacyjna. Zaprojektowany z myślą o obsłudze dużych jednostek pełnomorskich, dysponuje głębokością toru wodnego umożliwiającą zawijanie kontenerowców klasy Post-Panamax. Przy nabrzeżach Portu Północnego zlokalizowane są terminale do przeładunku ropy naftowej, węgla i kontenerów.
DCT Gdańsk — terminal kontenerowy
DCT Gdańsk (Deepwater Container Terminal) to największy terminal kontenerowy na Bałtyku. Terminal zlokalizowany jest przy Porcie Północnym i wyposażony w żurawie nabrzeżne zdolne do obsługi kontenerowców o największej klasie tonażu. Infrastruktura kolejowa terminalu zapewnia bezpośrednie połączenie z krajową siecią linii towarowych.
Terminal dysponuje dwoma nabrzeżami — T1 i T2 — o łącznej długości linii cumowniczej przekraczającej 1700 metrów. Zaplecze portowe obejmuje place składowe, magazyny kontenerowe, bramy drogowe i terminale kolejowe. Szczegółowe dane operacyjne dostępne są w raportach rocznych Portu Gdańsk S.A. publikowanych na stronie portgdansk.pl.
Terminal węglowy i masowe
Terminal masowy w Porcie Północnym przystosowany jest do przeładunku węgla, rud żelaza i innych ładunków sypkich. Infrastruktura obejmuje nabrzeże wyładunkowe, przenośniki taśmowe, place składowe oraz urządzenia do załadunku ładunków na jednostki mniejsze i wagony kolejowe. Kanał Portowy łączy terminal z torem podejściowym o kontrolowanej głębokości.
Dostęp drogowy i kolejowy
Port Gdańsk połączony jest z siecią drogową poprzez Trasę Sucharskiego, która bezpośrednio łączy teren portowy z autostradą A1 biegnącą w kierunku południa Polski. Infrastruktura kolejowa zapewnia dostęp do terminali towarowych za pośrednictwem Portu Lotniczego Linia w Gdańsku oraz przez bocznice kolejowe prowadzące do poszczególnych nabrzeży.
Tor wodny podejściowy od strony Zatoki Gdańskiej utrzymywany jest na głębokości wymaganej dla współczesnych jednostek oceanicznych. Pilotaż i holowanie zapewniają służby kapitanatu portu.
Kanał Portowy i drogi wodne
Kanał Portowy w Gdańsku stanowi oś układu wodnego portu. Jego długość wynosi kilka kilometrów, a parametry nawigacyjne pozwalają na swobodny przepływ statków klasy morskiej. Kanał przylega do Martwej Wisły, która stanowi naturalne ramię ujściowe i zapewnia rezerwową trasę manewrową dla jednostek przeładunkowych.
Wisłoujście, historyczne ujście Wisły do Zatoki, objęte jest zarządzaniem Urzędu Morskiego w Gdyni. Przepisy dotyczące ruchu na kanale portowym i torze podejściowym określone są w Regulaminie Portu Gdańsk, dostępnym publicznie na stronie Kapitanatu Portu.
Dane operacyjne i aktualne przepisy dotyczące nawigacji w porcie gdańskim dostępne są na stronie Portu Gdańsk S.A. oraz w publikacjach Urzędu Morskiego w Gdyni.
Plany modernizacyjne
Rozbudowa terminalu DCT, pogłębienie toru podejściowego i modernizacja nabrzeży w Porcie Wewnętrznym to zadania wymieniane w wieloletnich planach inwestycyjnych opracowywanych przez Port Gdańsk S.A. i Urząd Morski. Postęp prac opisywany jest w komunikatach prasowych operatorów portowych i raportach Ministerstwa Infrastruktury.